Friday, August 11, 2006

അല്ലയൊ ബൂലൊകത്തിലെ തലതൊട്ടപ്പന്മാരെ തലതൊട്ട അമ്മമാരെ
ഞാന്‍ വിക്രു അത്രയധികം വിക്രിയകള്‍ ഇല്ലാത്ത പാവം നാട്ടുകാരന്‍.
വായിച്ച ബ്ലോഗുകള്‍ ഒക്കെ അതി മനോഹരം
എതെങ്കിലുമൊക്കെ ചീത്ത ബ്ലൊഗുകളും വേണ്ട എന്നാലല്ലെ നല്ലതിനൊക്കെ ഒരു
ഇതു കിട്ടൂ. ഏത്? ഇപ്പൊ മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലൊ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഒക്കെ സഹായിക്കുവാന്‍ പോകുകയാണെന്ന്. “സന്മനസ്സുള്ളവര്‍ ഭാഗ്യവാന്‍‌മാര്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യം ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ളതാകുന്നു”.
പക്ഷെ എഴുതുവാന്‍ ഇനിയും ഉണ്ടല്ലൊ പ്രശ്നങ്ങള്‍.
അക്ഷരത്തെറ്റ് വ്യാകരണത്തെറ്റ് ഇവ കൂടാതെ എനിക്ക് എഴുതുവാന്‍ പറ്റിയ ഒരു ഭാഷയും ആരും ഇതുവരെ കണ്ടുപിടിചിട്ടില്ല എന്നുള്ളതും എന്നെ കുഴപ്പത്തില്‍ ആക്കുന്നു.
വല്ല്യമ്മായിയുടെ പരീക്ഷണം വായിച്ചപ്പോള്‍ ആണ് ഞാനും കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ ചെയ്ത കാര്യം ഒര്‍മ്മ വന്നത്. ഒന്നിലൊ നഴ്സറിയിലൊ എന്ന് ഓര്‍‌ത്ത് എടുക്കുവാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റേത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നില്ല. ആദ്യത്തെ പണം മുടക്കിയുള്ള ഒരു സംരംഭം ആയിരുന്നു. മൂലധനം വിഷുവിന് കയ്യ് നീട്ടം കിട്ടിയതിലെ പത്ത് രൂപ. ഇതിനുള്ള ആശയം അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു തന്ന അപ്പം മരത്തിന്റെ കഥ. ആദ്യം ഒരു ചെടിചട്ടി സംഘടിപ്പിച്ചു. അച്ഛന് ചെടികളും മരങ്ങളും ഇഷ്ടമായതിനാല്‍ ചോദിക്കേണ്ട താമസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. മണലും ഇഷ്ടിക കഷ്ണങ്ങളൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് ചട്ടിയില്‍ നറച്ചു. പിന്നെ കയ്യ് കൊണ്ട് തൊടാതിരുന്ന ചാണകവും ചേര്‍ത്ത് ഞാന്‍ തന്നെ കൂട്ടിക്കൊഴച്ചു. അമ്മ വന്ന് എന്ത് ആണ് നടാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു. ഒന്ന് പോ എന്നായിരുന്നു മറുപടി എന്ന് അമ്മ ഇപ്പോഴും പറയും. പിന്നെ ചെയ്യത കാര്യങ്ങള്‍ ആരെയും കാണിച്ചില്ല. പത്ത് രൂപാനോട്ട് ചെറുതായി കീറി കുഴിച്ചിട്ടു. രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും വെള്ളമൊഴിച്ചു. രാത്രി എന്റെ കട്ടിലിന്റെ അടിയില്‍ എടുത്ത് വച്ചു പകല്‍ എടുത്തു പുറത്തും വയ്ക്കുമായിരുന്നു. അമ്മയേയും അച്ഛനേയും അനിയനേയും ചട്ടിയുടെ അടുത്ത് അടിപ്പിക്കുകയില്ലായിരുന്നെന്ന് അച്ഛന്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി എന്നാല്‍ എന്റെ പണം കായ്ക്കുന്ന മരം മാത്രം കിളുര്‍ത്തില്ല. അവസാനം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ക്ഷമ നശിച്ചു. അവസാനം അച്ഛന്‍ എന്നെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി. അനിയന്‍ എന്റെ അദ്യത്തെ സംരംഭത്തിന്റെ കുഴിതോണ്ടി. എന്നാലും നിനക്കത് കീറാതെ കുഴിച്ചിടാമായിരുന്നു എന്ന് അമ്മ. ഇപ്പോഴും എനിക്ക് അറിയില്ല ഞാന്‍ എന്തിനാണ് കീറി കുഴിച്ചിട്ടത്?